ﺗﺼﻮﺭﺵ ﻫﻢ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﮔﻮﺭﻡ ﻣﯿﮑﻨﺪ .. ﻫﻮﺍﯼِ ﺩﺍﻍِ ﺟﻨﻮﺏ .. ﻟﺒﺎﺱِ ﺗﻨﮓ ، ﭼﺴﺒﺎﻥ ﻭ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽِ ، ﻏﻮﺍﺻﯽ .. ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺎ
ﺗﺼﻮﺭﺵ ﻫﻢ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﮔﻮﺭﻡ ﻣﯿﮑﻨﺪ ..
ﻫﻮﺍﯼِ ﺩﺍﻍِ ﺟﻨﻮﺏ ..
ﻟﺒﺎﺱِ ﺗﻨﮓ ، ﭼﺴﺒﺎﻥ ﻭ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽِ ، ﻏﻮﺍﺻﯽ ..
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺎ ﺯﯾﺮﻟﺒﺖ ﺭﺍ ﻣﺤﮑﻢ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ..
ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎﻫﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ..
ﺩﺭﺍﺯ ﺑﻪ ﺩﺭﺍﺯ ، ﮐﻨﺎﺭِ ﺭﻓﻘﺎﯼِ ﺟﻮﺍﻥ ، ﺯﺧﻤﯽ ﻭ
ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ ﺍﺕ ..
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﯽ ﭼﻪ ﻣﯿﺸﻮﺩ .. ﺗﯿﺮ ﺧﻼﺹ ﯾﺎ ﺷﮑﻨﺠﻪ
ﺩﺭ ﺍﺭﺩﻭﮔﺎﻩ !؟؟..
ﺍﻣﺎ ..
ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﺪﻭﺯﺭ ، ﻭﺣﺸﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻔﺴﺖ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ
ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ ..
ﺗﺮﺱ .. ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﻣﺎﺩﺭ .. ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﭘﺪﺭ .. ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﯼ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺍﻫﺮ .. ﮐﺘﺎﻧﯽ ﻫﺎﯼ ﺑﺮﺍﺩﺭ .. ﮔﻞ
ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺎ ﺗﻮﭖ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ ﺑﺎ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺤﻞ ..
ﺁﺏ ﯾﺦ ﮐﻪ ﺷﻘﯿﻘﻪ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭﺩ ﻣﯿﺂﻭﺭﺩ ..
ﺁﺥ .. ﺧﺪﺍﯾﺎ ﺑﻪ ﺩﺍﺩﻡ ﺑﺮﺱ .. ﺗﻨﻬﺎﯼِ ﺗﻨﻬﺎ ..
ﺑﻠﺪﻭﺯﺭ ، ﭘﺬﯾﺮﺍﯾﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﯿﮑﻨﺪ ..
ﺧﺎﺍﺍﺍﺍﺍﮎ .. ﺧﺎﺍﺍﺍﺍﮎ
ﻧﻔﺴﺖ ﺭﺍ ﺣﺒﺲ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﺑﻪ ﯾﺎﺩِ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﺮﯾﺪﻥ
ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺁﺏ ..
ﺻﺪﺍﯼ ِ ﻓﺮﯾﺎﺩﻫﺎﯼِ ﺧﻔﻪ ﯼ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ، ﻗﻠﺒﺖ ﺭﺍ
ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﻣﯿﮑﻨﺪ ..
ﺑﺪﻧﺖ ﺭﻭﯼِ ﺯﻣﯿﻦ ﺩﺍﻍِ ، ﺯﯾﺮ ﺧﺎﮎِ ﺳﺮﺩ ،
ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ ﺑﻪ ﻟﺒﺎﺱِ ﻏﻮﺍﺻﯽ ، ﺁﺗﺶ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ ..
ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﻣﯿﺪﻫﯽ ..
ﺩﻟﺖ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡِ ﺑﺰﺭﮔﯿﺶ ، ﻗﺮﺑﺎﻥ ﺻﺪﻗﻪ ﻫﺎﯼ
ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ ﻃﻠﺐ ﻣﯿﮑﻨﺪ ..
ﻫﻮﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪﻥ ﻧﯿﺴﺖ ..
ﺍﮐﺴﯿﮋﻥ ﺫﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭ ﺍﺯ ﺩﺭﯾﺎ
ﻣﯿﻬﻤﺎﻥِ ﺭﯾﻪ ﻫﺎﯼِ ﺧﺎﮎ ﻣﯿﮑﻨﯽ ..
ﺍﻣﺎ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺧﺎﮎ ﻇﺎﻟﻢ ﺍﺳﺖ .. ﻫﯽ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻭ
ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺗﺮ ﻣﯿﺸﻮﺩ
