*** دورتر از یک نفس ***
ﺁﺏ؟
ﺑﮕﻮ ﺁﺏ
ﻭ ﻣﻦ ﺭﻭﯼ ﺗﻨﺖ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺒﻮﺳﻢ .
...
ﺑﺮﻭ
ﻫﺮﺟﺎ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﯽ ﺑﺮﻭ
ﺍﻣﺎ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ ﻳﮏ ﻧﻔﺲ ﻧﺮﻭ .
ﺁﺗﺶ؟
ﺑﮕﻮ ﺁﺗﺶ
ﻭ ﻣﻦ ﮐﻒ ﺩﺳﺖﻫﺎﻡ ﺭﺍ
ﺭﻭﯼ ﭘﻮﺳﺘﺖ ﺷﻌﻠﻪﻭﺭ ﮐﻨﻢ .
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺭﺍ ﻣﺜﻞ ﮔﻠﺒﺮﮒ
ﺯﻳﺮ ﭘﺎﯼ ﺗﻮ ﻣﯽﺭﻳﺰﻡ
ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﮔﻢ ﻧﮑﻨﯽ
ﻭ ﺑﺮ ﮐﺎﻏﺬﻡ ﺑﻤﺎﻧﯽ .
ﺭﺣﻢ؟
ﺗﻮ ﺑﮕﻮ ﺭﺣﻢ ﮐﻦ
ﻣﻦ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﻴﻦ ﻧﻔﺲﻫﺎﯼ ﺗﻮ
ﺑﻪ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻣﯽﺍﻧﺪﺍﺯﻡ .
ﻳﺎﺱ ﺑﻪ ﻧﺦ ﻣﯽﮐﺸﻢ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﮔﺮﺩﻥ ﺗﻮ ﻣﯽﺁﻭﻳﺰﻡ
ﮐﻪ ﺑﻮﯼ ﻣﻦ
ﺧﻮﺍﺑﺖ ﺭﺍ ﺣﺮﺍﻡ ﮐﻨﺪ .
ﺍﺯ ﻧﺪﻳﺪﻧﺖ ﻫﯽ ﻣﯽﻣﻴﺮﻡ
ﺑﻪ ﺍﻣﻴﺪ ﺩﻳﺪﻧﺖ
ﻫﯽ ﻧﻮ ﺑﻪ ﻧﻮ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﻡ .
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﮏ ﻣﻴﺰ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺑﺨﺮ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻭ ﻧﺎﻥ،
ﺟﻮﻫﺮﻡ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ
ﻣﺮﺍ ﻫﻢ ﺑﺒﺮ ﺩﻟﻢ ﺑﺎﺯ ﺷﻮﺩ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥ،
ﺑﻌﺪ ﺑﻴﺎ ﺭﻭﯼ ﻣﻴﺰ ﺑﺨﻮﺍﺏ
ﺑﺒﻴﻦ ﭼﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﯽ ﻣﯽﻧﻮﻳﺴﻢ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻼﻓﻪﯼ ‌ ﺳﻔﻴﺪ
ﻭ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﺗﻮ .
ﭼﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻴﻬﻮﺩﻩﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺎﻧﻢ
ﻫﺪﻳﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ !
ﺑﻮﯼ ﻧﺎﺭﻧﺞ ﻣﯽﺩﻫﯽ
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ !
ﺑﻬﺎﺭ ﻣﯽﺁﻳﯽ
ﻳﺎ ﭘﺎﻳﻴﺰ ﻣﯽﺭﺳﯽ؟
ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﻨﯽ
ﺷﺐﻫﺎ ﻣﺮﺍ ﻣﯽﻓﺮﺳﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻧﻢ
ﺍﺯ ﺧﻴﺎﻝ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺑﺪﻝ ﺷﻮﺩ
ﻭ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩﻧﺖ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﮐﻨﻨﺪ.
ﺑﺎﺯ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﺷﺪﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺁﻫﻨﮕﯽ ﮔﻮﺵ ﻣﯽﺩﺍﺩﻡ
ﮐﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ .
ﻣﺜﻞ ﻳﮏ ﺟﻌﺒﻪ ﺟﻮﺍﻫﺮ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻴﺎﺑﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﺩﻡ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﻢ ﺑﺎﻫﺎﺕ ﭼﮑﺎﺭ ﮐﻨﻢ .
ﻫﻴﭻ ﮐﺲ
ﺩﮔﻤﻪﻫﺎﯼ ﻣﺮﺍ
ﺑﺎﺯ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ
ﺟﺰ ﺗﻮ
ﮐﻪ ﻣﯽ ﺑﺴﺘﯽ ﻭ ﺑﺎﺯ ﻣﯽﮐﺮﺩﯼ
ﻧﻤﯽﺩﻳﺪﯼ ﺩﮔﻤﻪﯼ ﺁﺳﺘﻴﻨﺖ
ﺑﻪ ﻳﻘﻪﺍﻡ ﺩﻭﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﻭ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﺮ ﻟﺐﻫﺎﻡ .
ﺩﺍﻝ ﻳﺎﺩﻡ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻳﺎ ﻣﻴﻢ؟
ﺑﻮﺳﻴﺪﻥ ﮐﻪ ﻳﺎﺩﻡ ﻧﻤﯽ ﺭﻭﺩ
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ !