مردم شهری که همه

در آن می لنگند ،به کسی که راست راه

می رود می خندند!

انسان عادت دارد چیزی را که

نمی فهمد مسخره کند

من گمان می کردم ...
دوستی..همچون سروی سرسبز..

چارفصلش..همه آراستگی ست...

من چه می دانستم..

دل هر کس .. دل نیست...

آمدم پیش دوچشمانت بمیرم نیستی
ازشفای بوسه‌ات‌حاجت‌بگیرم نیستی

میروم شایدکه بعداز مردنم‌ یادم‌کنی
بی‌توحکم‌مرگ خودرا‌میپذیرم‌نیستی

غرق رویاهای شیرین توخسرومیشوم
مثل فرهادی‌سحرگاهان فقیرم‌نیستی

نیستی‌طوفان ‌بپاکردی به دریای دلم
بادبان‌بشکسته‌درطوفان‌اسیرم‌نیستی

سینه ازتیر نگاهت زخم دارد تا ابد
تاقیامت‌عاشق‌این زخم وتیرم‌نیستی

درتنور غصه میسوزم میان شعله ها
زیرسنگ آسیاب غم خمیرم نیستی

منتظرچشمان بیخوابم‌براه‌قاصدی
مثل من مشتاق یک نامه برایم نیست ‌

به خاطر هيچ كسي تغيير نكن اين جماعت هر روز تو را به يك شكلى ميخواهند