در شهری قدم میزنم که دختران لبان سرد خود را سرخ میکنند تا شاید دل سیاه پر هوس پسران سرخ شود به بهانه عشق در شهری زندگی میکنم که پسرانش ادای مجنون را در می آورند تا شاید تن لیلی های ساده را به دست بیاورند
مغرور بودن بیشتر به قیافم میخوره....به عش جدیدتم از طرف من بگو ما گرگااا دیگه سیرشدیم...جنگل بماند واسه بچه خرگوش های خوووشگل....
اون فکر کرد همه مثل منن رفت سراغ بقیه....منم فکردم همه مثل اونن خط کشیدم دور همه
دلم کمی خدا میخواهد کمی سکوت...کمی آخرت...دل بریدن میخواهد...کمی اشک...کمی آغوش آسمانی...دلم یک کوچه میخواهد بی بن بست...
بخون من زن هستم همان ضعیفه ای که بوی تنش مردانگیت را زیر سوال میبرد من زن هستم همان که فرق نیاز من و تو.....هرزگیست من زن هستم همانی که برای ادامه ی بقا به من محتاج هستی همان ناقص العقلی که تمام تو را از چشمانت میفهمد....
مهران
Verwijder reactie
Weet je zeker dat je deze reactie wil verwijderen?
مهرناز رام
اعتقادم دارین به پستهایی که میذارین یا فقط ...
Verwijder reactie
Weet je zeker dat je deze reactie wil verwijderen?
مهدی فهیمی
عشق بهانه نمیخاد دل میخاد نه پسرایی که ادای مجنون در میارن
شاید دخترانمون هم ادای لیلی در میارن
جای این گونه صحبت ها بهتره علمی صحبت بشه که کار متخصص خودشه.
Verwijder reactie
Weet je zeker dat je deze reactie wil verwijderen?