گاهي از حمله ي يه گربه قفس ميشكند
تاتوپرواز كني راهي صحرا بشوي...

گاهي از چاه قراراست به زندان بروي
اخر قصه هم اغوش زليخا بشوي...

گاهي انگار ضروريست بگندي درخود
تامبدل به شرابي خوش و گيرا بشوي...

گاهي از خارگل سرخ برنجي،بد نيست
باعث مرگ گل سرخ مبادا بشوي...

گاهي اوقات قرار است كه در پيله ي درد
نم نمك شاپركي خوشكل و زيبا بشوي...

گاهي اوقات صلاح است كه تنها بشوي
چون مقدر شده تكخال ورقها بشوي...

انقدر كه ماها قليون كشيديم
ناصرالدين شاه قاجار،باقرخان،ستارخان....نكشيدن
.
.
.
.
.
.
حق ماهاست كه عكسامون روي قليونا باشه نه اونا...
والا

از كسي كه دلش گرفته
نپرسيد:چرا؟
آدمها وقتي نمي توانند**دليل ناراحتيشان**را بيان كنند دلشان ميگيرد...

بگذار خيال كنند مغرور هستم
من دوستت دارم را تقديم به هركسي نميكنم...

...روزگار...
دنبال چه ميگردي
فال ما گرفتن ندارن!
حالمون مهم نبود
كه تو ماهرانه گرفتي...
كاش دوپا داشتم...
دوپاي ديگر!
يك پابراي گذاشتن روي خيلي چيزها...
و ديگري براي فرار از همه چيز!