من قدر خود را بزرگتر از آن میدانم.....
که محبت خویش را از کسی دریغ کنم....
حتی اگر کسی محبت مرا درک نکند.....
و به خیال خود سوءاستفاده نماید....
من بزرگتر از آنم که بخاطر پاداش محبت کنم.....
یا در ازای عشق تمنایی داشته باشم....
من در عشق خود می سوزم و لذت می برم.....
و این لذت ...بزرگترین پاداشی است که ...
ممکن است در جواب عشق من به حساب آید....
شهید دکتر چمران
این موجود انسانی چه شگفت مخلوقی ست ! گاهی در پستی چنان می شود که هیچ جانور کثیفی به او نمی رسد و گاه در عظمت تا آنجا اوج می گیرد که در خیال نیز نمی گنجد
دکتر علی شریعتی / کتاب کویر
کسی که می خواهد دست مرا گرفته و عوامل فرار مرا از زندان فراهم کند، باید برنامه و جهت و هدفی برای بعد از آزاد شدنم داشته باشد، در غیر اینصورت، آزاد کردن من خدمتی به من نخواهد بود. وقتی که در بیرون کاری برای من نیست، شاید آزادی؛ تبدیل به آوارگی شود، و در آنجا دیگر معلوم نیست که آزادی خدمت به من باشد. اگر آزادی به صورتی در بیاید که ملاک و جهت نداشته باشد، آوارگی است ، و بعد تبدیل به پوچی می شود.
دکتر علی شریعتی / گفتگوهای تنهائی
