وقتی بودنِ کسی تمام شد باید"پذیرفت" که تمام
شده، دست و پا زدن فایده‌ای ندارد!
باید بگذاری برود پی کار و زندگی‌اش باید قبول
کنی که: شبیهِ خوردن یک نوشیدنی کـه جایی به
انتها می‌رسد، به انتها رسیده
اگر مدام نی را ته‌لیوان بچسبانی‌و هورت بکشی
جز یک صدای "ناموزون" اتفاقی نمی‌افتد حالا
هی هورت بکش! چیزی دستگیرت نمی‌شود.
فقط توجه اطرافیان، به عجز و فلاکتِ آدم بیشتر
می‌شود! باید یک جایی نی را از دهانت بگیری!
لیوان را بگذاری روی میز و بیخیالِ چند
قطره باقی‌مانده شوی باید بگذاری برود! هورت
کشیدن آدمی که تمام شده است
«دردی را دوا نمی‌کند

مـادرم شبنم گلبرگ حیات
پــدرم عطر گل یاس بقاست
مـادرم وسعت دریای گذشت
پــدرم ساحل زیبای لقاست
مـادرم آئینه حجب و حیا
پــدرم جلوه ایمان و رضاست
مـادرم سنگ صبور دل ماست
پــدرم در همه حال کارگشاست
مـادرم شهر امیداست و هنر
پــدرم حاکم پیمان و وفاست
مـادرم باغ خزان دیده دهر
پــدرم برسرما مرغ هماست
مـادرم موی سپید کرده زحزن
پــدرم نقش همه خاطره هاست
مـادرم کوه وقار است و کمال
پــدرم چشمه جوشان عطاست

دلم از داغ نامردى؛
نسیمی سرد میخواهد...

میان قحطی مرهم؛
دلى هم درد میخواهد...

مگر یادت نمى آید؛
در آغاز محبت ها...

شبى گفتم در گوشت؛
" رفاقت مرد میخواهد "

ﺁﻧﭽﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﺯﻧﺪﮐﯽ ﺑﻮﺩﻣﺎﺭﺍﮐﺸﺖ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﺁﻧﭽﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻣﺎﭼﻪ ﻣﯿﮑﻨﺪ..

ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻣﺮﺍ ﺳﺮﺩ ﮐﺮﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ...ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﮎ ﺣﺎﻻ ﺏ ﺟﺎﯼ ﺩﻟﺒﺴﺘﻦ ﯾﺦ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺁﻫﺎﯼ!!!! ﺭﻭﯼ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﭘﺎ ﻧﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﻟﯿﺰ ﻣﯿﺨﻮﺭﯾﺪ