دل بـــــردی و گفتی که هـــــــمین کار منـــــست
بردی دل و، گــــــــفته ای که دلدار منــــست
بیچاره منــــــم که خود به تــو دل دادم
آنگاه تو گفته ای دل آزار منست........

ﺮﻓﺖ . . .
ﻧﻔﺮﯾﻨﺶ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ !
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﮐﺴﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﻣﻦ
ﺩﻭﺳﺘﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ....

دخترک رفت ولی زیر لب این را میگفت :
” او یقینا پی معشوق خودش می آید “
پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود :
” مطمئنا که پشیمان شده برمیگردد “
عشق قربانی مظلوم ” غرور ” است هنوز..............

مرگ را دانم
ولی تا کوی دوست
راه اگر نزدیک تر دانی، بگو .......

این پست لایک نمیخواد فقط یه ذره تأمل میخواد**
حضرت ادم وقتی داشت از بهشت بیرون میرفت:
خدا گفت:نازنینم آدم ، با تو رازی دارم...
اندکی پیشتر آی....
آدم آرامو نجیب آمد پیش...!!!
زیر چشمی به خدا مینگریست...
محو لبخند غم آلود خدا ، دل انگار گریست...!!
گفت: نازنینم آدم ،
قطره ای اشک زچشمان خداوند چکید...
یادمن باش که بس تنهایم...
بغض آدم ترکید... گونه هایش لرزید...
به خدا گفت: من به اندازه ی گل های بهشت... من به اندازه ی عرش... نه... نه... به اندازه ی تنهاییت ای هستی من دوستت دارم....!!!
آدم کوله اش را برداشت....
خسته و سخت قدم برمیداشت... راهی ظلمت پرشور زمین....
زیر لبهای خدا باز شنید... نازنینم آدم....
نه به اندازه ی تنهایی من.... نه به اندازه ی گلهای بهشت ....که به اندازه یک دانه ی گندم.... تو فقط یادم باش............