افتاب است و بیابان چه فراخ! نیست در ان نه گیاه و نه درخت
غیر اوای غرابان دیگر بسته هر بانگی از این و ادی رخت
درپس پرده ای از گرد و غبار نقطه ای لرزد از دور سیاه
چشم اگر پیش رود میبیند ادمی هست که می پوید راه
تنش از خستگی افتاده ز کار بر سرو رویش بنسشته غبار
شده از تشنگی اش خشک گلو پای عریانش مجروح ز خار
هر قدم پیش رود پای افق چشم او بیند دریایی اب
اندکی راه چو می پیماید می کند فکر که بیند خواب.

زنی پیش دکتر رفت و گفت اقای دکتر طبعم گرم است و استخوانهایم سرد . سردی می خورم با من نمی سازد و گرمی هم ضرر می کند .
دکتر باتعجب پرسید خانم این همه ییلاق و قشلاق را از کجا آورده اید؟

یکی از دیپلمات های خارجی به ناپلون گفت مابرای کسب شرف وفرانسوی ها برای پول جنگ می کنند.
ناپلون گفت بلی انسان همیشه طالب چیزی است که ندارد.

سه دزد بز دزد رفتن بز دزدی یک دزد بز دزد یک بز دزدید ولی دو دزد بز دیگر یک بز دزیدند یک دزد بز به دو دزد بز دیگر گفت من که یک دزد بز هستم دو بز دزدیده ام ولی شما که دو دزد بز هستید یک بز دزدیده اید. انشای یک لر درباره ی دزد.