نه حسرتها حسرتند

نه داشته ها آرزو

بی سایه در عین همزادگی

بی عشق در عین نیازمندی

پیر عقل دیرزمانی ست که نوری چهره اش را بر نمی تابد

گل فروش دوره گرد

- بر سر بازار-

دل حراج میزند

دریغا که این روزها

رونق شکسته بندها به دل شده

چه خوش آب و هوایی ست در پس گود

و چه ناخوش احوالی در عمق بی نهایت دل قاصدک

نه حرفی بر سر خوانی

نه ذوقی در نگاه مجنون صفت امروز

کجا فریادی تا برآید

بر این حرف به گل مانده ...

علیرضا بهاروند

خدایا چه کرده ای با من؟!

هیچ وقت این همه تب دار نبوده ام. بی قراری در بند بند وجودم لانه کرده است.خدایا چه کرده ای با من؟
این روزها هر چه آشفتگی است،به جانم افتاده است در هیچ جا بند نمی شوم،به یک آواره می مانم.
دیگر هیچ جا را نمی بینم و دیگر هیچ جاذبه ای جذبم نمی کند.همه جا گذرگاهی بیش نیست،هر چند که دنیا به نسبت خویش یک حقیقت است.
خلوتی باید جست،همین گوشه خوب است،کنار این کبوتر ها که پروازی سپید دارند،دمی راحتم بگذارید.
می خواهم بدانم که لحظه هایم چگونه می گذرد،دریغ که از جوهره ی خویش دورم،شاید به اندازه ی هزاران فرسنگ.
سرم را به دیوار وجودم می کوبم،آهی از اعماق دل و ناله ای جان سوز می کشم.
خدایا!
باز گشته ام امروز !در یاب مرا....
فشار پر شتاب ثانیه ها که در التهاب بی شکیبم ضرب می شوند،هوشیارم می کنند،به گمانم تا تحول و تولدی دوباره راهی نمانده است.
آمده ام دگر باره.
در یاب مرا....

بانو ... 

مرد نبوده ای تا بدانی سرت بر روی بازوانم ... 

امنیت تو نیست ... 

آرامش من است .

کاغذ سفید را
هرچقدر هم که تمیز و براق باشد،
کسی قاب نمی گیرد!
برای ماندگاری درذهن ها،
بایدحرفی زیبا برای گفتن داشت…