کنــارت هستند. تا کـــي؟ تا وقتـــي که به تو احتــياج دارند.
از پيشــت ميروند يک روز. ..کدام روز؟ وقتي کســي جايت آمد.
دوستــت دارند. تا چه موقع؟ تا موقعي که کسي ديگر را براي دوســت داشـتن پيــدا کنـند.
ميگويــند عاشــقت هســتند براي هميشه. نه......
فقط تا وقتي که نوبت بــــــازي با تو تمام بشود.
و اين است بازي باهــم بودن...!
اجبار عجیبی ست ،
خوابت بیاید ؛ یک دنیا
اما ؛
از درد تنهایی بیدار باشی !
از سکوت نافرجام !
شاید از حبس نفس !
عشق هایت را مثل
کانال تلویزیون عوض می کنی
و افتخار می کنی،
که عشق برایت این چنین است !
و من می خندم …
به برنامه هایی که هیچکدام ،
ارزش دیدن ندارند . . .
انتظار…
شش حرف و چهار نقطه،
کلمه ی کوتاهیست،
اما سالها طول خواهد کشید تا بفهمی یعنی چه.
کاش منتظرت نبودم،
کاش می شد گفت
“یادت مرا فراموش
