پاکت نامه ها رابیخیال....دوستت دارمهای کاغذی به دردنمیخورند..حتی بوسه های چسبیده پای نامه ها و رد شور اشکهایی که بر تن کاغذهای کاهی ماسیده اند وقتی نمیتوانند حجم اینهمه دلتنگی تلنبار شده در فضای سینه ی مرا به تو برسانندچه فایده دارند؟؟..دوستت دارم را باید شنید ..و بوسه ها را با تمام وجود احساس کرد...شوری اشکهای عاشقانه را باید چشید...آنوقت میشود گفت معنی عشق چیزی نیست جز سنگینی بار فاصله ها که دست از سرشانه های نحیف من و تو برنمیدارند...من و تو پشت میله های سرد و فولادین فاصله های شرعی محبوسیم اما با وجودآنها باز هم میتوانم عاشقانه هایم را به تو ....
علق
شارك
