فرانک

11 jaren geleden - Vertalen

آدمي كه دوستت دارد …؛
خيلي زود برايت عادي مي شود …؛
حرف هايش…؛
دوستت دارم هايش …
و تو خيلي زود كلافه مي شوی …؛
از بهانه هايش …؛
اشكهايش …؛
توقع هايش …؛
وچون تصور مي كني كه هميشه هست …؛
هميشه دوستت دارد …؛
كم كم ديگر نگاهش نمي كني …
نگرانش نميشوي …؛
براي از دست دادنش نمي ترسي …
او هميشه هست !!!

اما نه...

به هرحال او هم آدم است ...
يك روز …؛
كوله بار خالي از احساس و پر از اندوهش را بر مي دارد …؛
و بي سر و صدا مي رود …
حسي به من مي گويد …؛
آن روز بي اراده صدايش مي زني …؛
اما ……؛
جوابي نمي آید …
آري.....او رفته و ديگر نيست و ...
فقط …؛
برايت …؛
جاي پايش مانده...

Respect!

Kommentar