برادر مرده می داند غم و معنای حرمان را
بجز عاشق نمیفهمد قدم درزیر باران را

گهی یک سیلی محکم به صدها بوسه می ارزد
فقط یک صخره میفهمد محبتهای طوفان را

زمانی میرسد قطعا که از بیداد آدمها
بروی سر بچرخانی تمام عمر شیطان را

گناه سیب و گندم نیست این آغاز پایان است
همان بیداد امیالی که باخود برده انسان را

چه کردی با خودت حاجی که دیگر کس نمیبیند
درون سفره نانت را درون سینه ایمان را

بماند که ندارمت..
بماند که هنوز دلم برایت تنگ است..
بماند که تکه ای از تو در من مانده..
بماند که شبها بیقرارت میشوم..
بماند که هنوز دلم می خواهدت..
بماند که بی تو فقط زنده ام..
بماند که هنوز وقتی باران میبارد
صدایت در گوشم میپیچد..
بماند که نیستی تا آرامم کنی..
بماند که نمیتوانم از ذهنم بیرونت کنم..
همه ی اینها بماند در دلم..
تو فقط خوب باش...
همین کافیست...